Tak powstała grupa, która określana jest jako „Grupa braci Sabaté”. Anarchistyczni partyzanci zgromadzeni wokół charyzmatycznych braci nie stanowili jednak zwartej organizacji, poza braćmi Sabaté skład grupy podlegał nieustannej rotacji.
W październiku 1945 roku grupa odbiła dwóch więzionych działaczy anarchosyndykalistycznej centrali związkowej Krajowa Konfederacja Pracy (CNT), którym groziła kara śmierci.
W lutym 1946 Francisco Sabaté wraz z innym członkiem grupy zostają zatrzymani przez funkcjonariuszy Guardia Civil; podczas strzelaniny zginął jeden policjant, anarchistom udało się uciec.
W maju 1946 policja zabiła członka grupy Jamie Paras Adan’a (pseudonim „El Abisynio”) i aresztowała innego o pseudonimie „El Roset”. Po tych wydarzeniach działania grupy ucichły na kilka lat, a bracia Sabaté wyjechali do Francji.
Wrócili do Hiszpanii w styczniu 1949 roku. Po powrocie napadli na fabrykę włókienniczą w Barcelonie. Pieniądze z napadu przeznaczone zostały na pomoc dla rodzin aresztowanych anarchistów i działaczy CNT.