Abwehrgruppe-218, zwana też Grupą Bojową „Edelweiß” (niem. Kampfgruppe „Edelweiß”) – ochotnicza formacja zbrojna do działań specjalnych SS złożona ze Słowaków, Kozaków dońskich, mieszkańców Kaukazu i Niemców pod koniec II wojny światowej.
Historia W połowie września 1944 r. przybył do Bratysławy skierowany z Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (niem. RSHA) SS-Obersturmbannführer Erwin Thun von Hohenstein. Miał on duże doświadczenie w prowadzeniu działań przeciwpartyzanckich wyniesione z okupowanych obszarów ZSRR i Polski. Jego zadaniem było zorganizowanie jednostki wojskowej do zadań specjalnych pod nazwą Abwehrgruppe-218, której głównym zadaniem miało być zwalczanie partyzantki słowackiej i sowieckiej w centralnej i zachodniej części Słowacji.
Struktura organizacyjna jednostki Jej formowanie rozpoczęło się pod koniec września w Żylinie. Sztab składał się z niemieckich oficerów pochodzących z Dywizji Grenadierów Pancernych „Brandenburg”. Dowództwo objął Erwin Thun von Hohenstein, jego zastępcą i szefem sztabu został SS-Obersturmführer König. W skład jednostki weszły pododdziały złożone z Dońskich Kozaków (40–50 ludzi) pod dowództwem Anisima R. Berlizowa (Berlisowa) oraz mieszkańców Kaukazu (ok. 50 ludzi, głównie Czerkiesów), a także Niemców.