Rok później (1809) pełnił już, w stopniu pułkownika, funkcję komisarza wojennego w Warszawie. 19 września został awansowany na komisarza wojennego I klasy.
Jeden z bardziej poczytnych ówcześnie poetów Księstwa Warszawskiego. Był członkiem korespondentem (od 1807) Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół NaukAleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831-1836, 1906, s. 492. W roku 1814 uhonorowany orderem Św. Stanisława III klasy. Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w roku 1820 (I stopień wtajemniczenia)Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 264. Zmarł w Warszawie, w wieku 71 lat (13 kwietnia 1822), pochowany w Pęcicach.
Twórczość Napisał mnóstwo wierszy okolicznościowych. Jego z trudem ukrywany konformizm i zabieganie o łaski każdej władzy zyskały mu w Królestwie Kongresowym dość nieprzychylną opinię publiczności. Po Warszawie krążył wówczas wiersz: Jakikolwiek jest los Polski, Zawsze wiersze pisze Molski.
Idzie Molski, w ręku oda Dla Jezusa, dla Heroda, A za pasem wierszy trzysta Dla przyszłego Antychrysta.