Feliks Łodzia Bieczyński (ur. 1799, zm. 1885 w Lublinie) – polski inżynier gubernialny. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego w dziedzinie sztuk pięknych, miernictwa i architektury, uczestnik powstania listopadowego, wieloletni lubelski inżynier wojewódzki, wywarł wielki wpływ na powstanie pierwszych parków miejskich Lublina. Jego koncepcje planistyczne bazowały na kompozycji: terenowego rzeźbienia, dolin rzecznych, starannie dobranej roślinności, parkowych ścieżek i rzeźb, które całościowo tworzyły wnętrza ogrodowe oraz wielokierunkowe powiązania pomiędzy: ogrodami, krajobrazem miasta i jego otoczeniem.
Życiorys thumb|240px|Ogród Saski w Lublinie około 1916 roku. Aleja główna z nieistniejącym już zegarem.
Feliks Bieczyński był twórcą pierwszych ogrodów publicznych Lublina, które powstawały w latach 1826–1862, twórca m.in. Parku Saskiego w Lublinie, założonego w roku 1837 według jego projektu. Po roku 1837 otrzymał tytuł inżyniera gubernialnego i zaczął rozwijać swoją działalność na szerszą skalę w regionie. Aktywnie angażował się w niwelację opóźnień w rozwoju Lublina, sprowadził dużą liczbę gatunków rzadkich roślin, oraz odpowiada za lokalizację głównego dworca kolejowego na ówczesnych przedmieściach miastaSzerzej na ten temat, por.