był też twórcą programu SOL. Jednocześnie w 1942 wstąpił do formowanego przez władze Vichy Legionu Tricolore, mającego walczyć pod francuskim dowództwem na froncie wschodnim. Jednakże w październiku tego roku Niemcy zakończyli akcję rekrutacyjną, rezygnując z idei Legionu. Dwa miesiące później, w grudniu wstąpił ochotniczo do Waffen-SS. Od grudnia 1943 do początku 1944 roku dowodził 2. kompanią, a następnie 1. batalionem Legionu Ochotników Francuskich przeciw Bolszewizmowi. Po powrocie do Francji objął funkcję inspektora generalnego kolaboracyjnej Milicji Francuskiej (inspecteur général de la Milice Française). Od marca 1944 roku jednocześnie stał na czele organizacji zrzeszającej weteranów LVF. Po wyzwoleniu Francji przez aliantów uciekł wraz z wieloma innymi kolaborantami do Niemiec, gdzie był komendantem paramilitarnych formacji Francs-Gardes i Garde d'honneur, złożonych z b. członków Milicji Francuskiej.