Kondygnacje pięter zostały jednak potraktowane inaczej. Piano nobile ma większe okna, a najwyższa kondygnacja po dwa okna w każdym przęśle, a nie jedno duże, jak niższa. Ogromna masa ściany została rozbita zarówno wertykalnie, jak i horyzontalnie przez występy na krańcach fasady. Rozczłonkowanie horyzontalne jest zarówno bardziej efektywne, jak i bardziej subtelne. Cancellerię cechuje bardziej złożony rytm składający się z pary pilastrów z wąskim, pozbawionym okna przęsłem między nimi, po których następuje szersze przęsło z oknem, mamy obecnie rytm ABABAB. Wprowadzenie szerokich i wąskich przęseł pociąga za sobą wprowadzenie nowego rodzaju proporcji. Zamiast prostych proporcji 1:2 czy 2:3 z wcześniejszych pałaców, w Cancellerii często stosuje się niewymierną proporcję zwaną „złotym podziałem" lub "złotym cięciem". Tak więc, na przykład, szerokość całej jednostki z czterema pilastrami ma się do jej wysokości tak, jak wysokość jednego z okien głównych do jego szerokości i ten sam stosunek dotyczy szerokości węższych i szerszych przęseł.