W marcu 1943, ze względu na zły stan zdrowia i dzięki licznym staraniom rodziny, został zwolniony.
Po II wojnie światowej wznowił działalność polityczną przystępując do odbudowy struktur SPD. Na zjeździe w Hanowerze w 1946 r. został wybrany liderem tej partii. W 1949 r. startował w wyborach na prezydenta i kanclerza RFN – nieskutecznie, przegrywając z CDU/CSU pod wodzą Konrada Adenauera. W swych licznych wystąpieniach parlamentarnych poruszał kwestie bezrobocia, systemu zabezpieczeń społecznych, pomocy finansowej dla byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Uważał również, że RFN ma moralny obowiązek zadośćuczynienia wobec Żydów. Ze spraw polityki zagranicznej na czoło wysuwał zagadnienie jedności Niemiec.
Zmarł 20 sierpnia 1952 w Bonn, został pochowany w Hanowerze.
Upamiętnienie Jego wizerunek został umieszczony na monecie okolicznościowej RFN o nominale 2 marek bitej w latach 1979–1993.
Przypisy
Bibliografia
Curriculum vitae na stronie Domu Historii RFN
Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Chełmnie Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmnie Kategoria:Osoby przedstawione na niemieckich monetach Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1952