W 1910 roku 569 mieszkańców mówiło w języku polskim, 13 osób posługiwało się językiem niemieckim. W wyborach komunalnych w listopadzie 1919 nie wystawiono tu listy polskiej. Podczas plebiscytu w 1921 roku we wsi uprawnionych do głosowania było 376 mieszkańców (w tym 22 emigrantów). Za Polską głosowało 190 osób, za Niemcami 182 mieszkańców. Od kwietnia 1921 roku działał tu oddział Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. .
W Lenartowicach toczyły się walki w ramach III powstania śląskiego. 9 maja 1921 roku nacierające od wschodu siły powstańcze dowodzone przez ppor. W. Fojkisa zdobyły wieczorem Kędzierzyn. Do szczególnie ciężkich walk doszło w Lenartowicach i Brzeźcach. 4 czerwca niemieckie oddziały szturmowe dotarły do Lenartowic, gdzie miała miejsce zacięta potyczka, w efekcie której wojska powstańcze wycofały się.
W latach 1933–1937 Naziści przeprowadzili na Śląsku Opolskim kampanię zmian nazw geograficznych z polskich na niemieckie. Z tego powodu w 1936 wieś Lenartowitz zmieniła nazwę na: Waldbrücken.
W dniu 31 stycznia 1945 Armia Czerwona zajęła Lenartowice.