thumb|240px|Pamiątkowa tablica wmurowana w ścianę kaplicy rodziny Śmiarowskich Marian Śmiarowski (ur. 2 lipca 1842, zm. 24 grudnia 1907 w Warszawie) – polski prawnik, adwokat przysięgły i działacz społeczny w Łomży.
Życiorys Urodził się 2 lipca 1842 w rodzinie Mateusza i Leokadii z Trojanowskich. W latach 1862–66 uczęszczał do Szkoły Głównej w Warszawie; wcześniej ukończył warszawski Instytut Szlachecki (1859). Gdy zakończył swoją edukację, powrócił do Łomży jako adwokat i bardzo aktywnie wspierał lokalne inicjatywy społeczneUrząd Miasta w Łomży: "Pomimo zdobycia wysokiej pozycji, lata pobytu w Łomży poświęcił pracy społecznej.". Dzięki pracy na rzecz społeczeństwa przyczynił się do powstania szeregu towarzystw w gubernialnej Łomży, m.in.: Teatr amatorski (ok. 1849), Towarzystwo Ochotniczej Straży Ogniowej (1879), Towarzystwo Dobroczynności (1882), Kasa Pożyczkowa Przemysłowców Łomżyńskich (1885), Koło Miłośników Muzyki Orkiestralnej (1895), Towarzystwo Kredytowe Miasta Łomży (1898). Prezesem lub przewodniczącym części z powyższych towarzystw był sam Marian Śmiarowski, który realizował swoje plany mimo trudnościMarian Śmiarowski przez 12 lat starał się o utworzenie Towarzystwa Kredytowego Miasta Łomży i pomimo wielu odmownych decyzji nigdy nie zrezygnował z tego zamiaru..