Po zakończeniu kariery sportowej prowadził własną firmę. W 1995 został dyrektorem Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków. Funkcję tę pełnił do 2000. W latach 2000–2001 był prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu. Od 19 marca 2001 do 22 października 2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001, a w wyborach samorządowych w 2006 do sejmiku województwa łódzkiego z listy Chrześcijańskiego Ruchu Samorządowego. Pracował w łódzkim Urzędzie Miasta. Został także przewodniczącym Towarzystwa Olimpijczyków Polskich oraz wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
W 2024 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Poparcia Kandydata na Urząd Prezydenta RP dr. Karola Nawrockiego, a w styczniu 2025 został koordynatorem utworzonego w ramach tego komitetu zespołu ds. sportu. W sierpniu 2026 upoważniono go do zastępowania prezesa PKOl Radosława Piesiewicza po jego aresztowaniu.
Odznaczenia 30 sierpnia 1999 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. 11 stycznia 2022 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy