8 kwietnia 1999 roku podpisano umowę z Indiami na dostawę 44 WZT-3 za 32 mln dolarów (realizacja grudzień 2000 - maj 2001). Pojazdy te nie były wyposażone w całości w Polsce - m.in. silniki pochodziły od odbiorcy. 20 kwietnia 2002 roku podpisano kolejny kontrakt z Indiami na kolejne 80 sztuk WZT-3 za sumę około 80 mln dolarów (realizacja 2003-2004).
30 marca 2004 roku Bumar podpisał kolejny kontrakt z Indiami - tym razem na 228 wozów za sumę około 210 mln dolarów z terminem realizacji w latach 2004-2007.
W 2011 Indie zamówiły kolejne 204 WZT-3, umowa jest warta 275 mln USD, wozy montuje w Indiach na licencji Bharat Earth Movers Limited (do 40% udziału w produkcji), korzystając z polskich podzespołów. Użytkownicy WZT-3 (Licząc też użytkowników WZT-3M):
Czechy
Byli
Konstrukcja WZT-3 oparty jest na podwoziu czołgu T-72M. Załoga składa się z 4 osób: dowódcy, kierowcy, mechanika i operatora. Do obserwacji stosowane są podobnie jak w T-72: peryskopy dzienne typu TNPO-160, TNPO-168W (kierowcy), TNP-165A i TNPA-65, noktowizory aktywne typu TKN-3 i TWNE-4B, noktowizory pasywne typu POD-72 i PNK-72 (opcjonalnie). Zapewnieniu łączności zewnętrznej służy radiostacja R-173 wraz z odbiornikiem, do wewnętrznej telefon R-174. Uzbrojenie stanowi plot. wkm NSW kalibru 12,7 mm z 720 szt.