Z budowy dalszych 16 okrętów tego typu, rozważanych w programie na 1942 rok, zrezygnowano. Budowa okrętów tego typu była znacznie bardziej kosztowna od konwencjonalnych dużych niszczycieli, a konstrukcja siłowni była bardziej problematyczna. Okręt otrzymał nazwę „Shimakaze” po wcześniejszym niszczycielu typu Minekaze, oznaczała „Wyspowy Wiatr” (ang. Island Wind)DD Shimakaze II w serwisie Naval War in Pacific 1941–1945.
Doświadczenia wojenne wykazały, że japońskie torpedy Typ 93 kalibru 610 mm były bardzo skuteczną bronią, przy czym trafienia uzyskiwano najczęściej pierwszą i często jedyną salwą. Dlatego brak zapasu torped nie stanowił większego problemu, a duża liczba torped w pierwszej salwie sprawiała, że „Shimakaze” był wartościową jednostką.
Opis konstrukcji Niszczyciel „Shimakaze” miał typową architekturę dla japońskich niszczycieli: jego sylwetka była podobna do typów Kagerō i Yūgumo, z tym że był dłuższy i na pokładzie, w osi podłużnej umieszczono jeszcze małą nadbudówkę i trzeci aparat torpedowy.