Mikołaj Łaściszewski herbu Ślepowron (zm. 23 lipca 1716 w Sandomierzu) – konsyliarz konfederacji tarnogrodzkiej.
Życiorys Był synem Macieja Łaściszewskiego (zm. 1715), kasztelana sochaczewskiego i Zofii Pakosławskiej (lub Pękosławskiej) z Pakosławia. Jego żoną była Katarzyna z Mokronosa, z którą miał córkę Barbarę, żonę Augusta Niemirycza herbu Klamry, kasztelana połanieckiego.
4 grudnia 1715 został wyznaczony konsyliarzem przy marszałku konfederackim Stanisławie Ledóchowskim. W lipcu 1716 łamiąc zawieszenie broni porwał kilka koni, należących do regimentu wojsk saskich generała majora Henryka Fryderyka Friesena. Obradujący w Opatowie sejmik nakazał 20 lipca 1716 Łaściszewskiemu zwrot koni jako zabranych bez wiedzy i woli województwa sandomierskiego. Sasi porwali go jednak podstępem do Sandomierza, gdzie za naruszenie rozejmu, z rozkazu Friesena został powieszony. Egzekucję musiano powtarzać, ponieważ za pierwszym razem urwał się stryczek.