We wrześniu wraz ze swoją kompanią trafił do SS-Truppenübungsplatz Konitz w Prusach Wschodnich, gdzie była formowana 33 Dywizja Grenadierów SS „Charlemagne”. Po przeszkoleniu w Wildflecken w Niemczech H. J. Fenet objął dowództwo 1 batalionu 57 Pułku Grenadierów SS, który powstał z resztek 8 Brygady Szturmowej. Na przełomie lutego i marca 1945 Francuzów przerzucono na Pomorze w desperackiej próbie powstrzymania sowieckiej ofensywy. W marcu Dywizja została otoczona przez Sowietów i podzielona na kilka grup bojowych. Części żołnierzy, w tym H. J. Fenetowi, awansowanemu na Waffen-Hauptsturmführera der SS, udało się przedostać do linii frontu. 24 kwietnia w Berlinie został on dowódcą odbudowanego ochotniczego batalionu szturmowego (ok. 300 ludzi), przydzielonego do 11 Ochotniczej Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Nordland”. Walczył w obronie stolicy Niemiec w Neukölln, na La Belle-Alliance Platz, Wilhelmstrasse i Friedrichstrasse. W ostatnich dniach walki został ciężko ranny i trafił do szpitala, zanim reszta francuskich SS-manów dostała się do niewoli sowieckiej. Po deportacji do Francji został aresztowany, skazany na karę 20 lat robót przymusowych, która dobiegła końca w 1959 roku.