Budowa znalezionego trzonowca wskazuje na przynależność do prawaleni. Nieobecność kanałów żuchwy wskazuje na pierwotnego prawalenia, z rodziny Pakicetidae. Na podstawie wielkości zębów rozmiar zwierzęcia szacuje się podobnie jak w przypadku Pakicetus.
Bajpai i Gingerich zaliczyli więc odkryte przez siebie zwierzę do waleni. W obrębie tego rzędu umieścili go w podrzędzie prawaleni, grupie waleni, z której prawdopodobnie wywodzą się 2 pozostałe podrzędy, fiszbinowce i zębowce. W obrębie prawaleni kreatorzy zaliczyli rodzaj do rodziny Pakicetidae. Późniejsi autorzy umieszczali go raczej w rodzinie Ambulocetidae.
Badacze nadali nowemu rodzajowi nazwę Himalayacetus. Słowo Himalaya wywodzi się z sanskrytu i oznacza miejsce śniegu. Z kolei cetus wywodzi się z greki, od kētos, występującego także z nazwach innych waleni, jak Ambulocetus, i które tłumaczy się na „wieloryb, potwór morski”. W rodzaju badacze umieścili pojedynczy gatunek, który nazwali H. subathuensis. Jego epitet odnosi się od nazwy formacji, w skałach której znaleziono pozostałości zwierzęcia.
Himalayacetus był zwierzęciem ziemno-wodnym. Zamieszkiwał w eocenie wybrzeża Oceanu Tetydy. Żywił się rybami.
Zobacz też ewolucja waleni
Przypisy
Kategoria:Wymarłe walenie Kategoria:Ssaki eocenu Kategoria:Wymarłe ssaki Azji