nie kupił samochodu (podczas, gdy wszyscy sąsiedzi i znajomi kupili), nie zarabiał dużo, źle wychował dzieci (syn-demokrata) i traktował przedstawicieli niższych klas społecznych jak równych sobie. Poza zawartością egzystencjalną, powieść jest satyrą na mierność klasy średniej wystawionej na upadek gospodarczy za czasów frankizmu. Najważniejszym jednak tematem utworu jest Konflikt Dwóch Hiszpanii (El Conflicto de las Dos Españas). Mario jest przedstawicielem Hiszpanii demokratycznej, liberalnej, postępowej (progresista), lewicowej, otwartej na świat, tolerancyjnej, antyfaszystowskiej, natomiast Carmen reprezentuje Hiszpanię zacofaną, prawicową, faszystowską, katolicką, nacjonalistyczną, rasistowską, nietolerancyjną. Mąż i żona są skazani na siebie, podobnie jak dwie Hiszpanie, muszą żyć razem ze sobą. Nad ich życiem ciąży jakieś fatum, fatum, które dzieli naród hiszpański na śmiertelnie wrogie obozy i które umieściło je na jednym „malutkim” Półwyspie.