We wrześniu 1966 r. Brian Auger i Julie Driscoll reaktywowali The Trinity, tym razem jako Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity. Long John Baldry założył grupę Bluesology.
Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity wydali kilka singli, które cieszyły się sporym powodzeniem, a prawdziwą sławę przyniosła im ich wersja "This Wheel's on Fire" (autorstwa Boba Dylana i Ricka Danko). W 1967 r. ukazał się pierwszy album zespołu Open. Julie Driscoll stała się najpopularniejszą piosenkarką i najmodniejszą osobą Wielkiej Brytanii. Jej intrygująca i niebanalna uroda spowodowała, że zaczęto w stosunku do niej używać określenia Twarz (ang. The Face).
W 1969 r. ukazał się ich drugi, tym razem podwójny album Streetnoise.
W tym samym roku Julie odeszła od The Trinity i nagrała swój intrygujący i ambitny album solowy zatytułowany 1969Pierwotnie miał on być wydany przez firmę nagraniową Gomelsky'ego Marmalade, która jednak została wtedy zamknięta. Płyta przeleżała na półkach do 1971 r., kiedy została wydana przez Polydor.. Podczas jego nagrywania poznała wybitnego pianistę brytyjskiego Keitha Tippetta, który aranżował jej utwory do tej płyty, nagranej przy pomocy znakomitych muzyków z kręgu Canterbury. Wkrótce Julie i Keith pobrali się, Julie przybrała świadomie nazwisko Tippetts, podkreślając tym zerwanie z jej dotychczasową twórczością.