Pierwsze znaczące rezultaty osiągnął w połowie lat 70. Na przełomie 1975 i 1976 roku zajął VIII miejsce w mistrzostwach Europy juniorów w Groningen, natomiast w 1977 podzielił III lokatę w mistrzostwach świata juniorów do lat 20 w Innsbrucku. W kolejnych latach odniósł szereg sukcesów, m.in. w Nowym Sadzie (1981, dz. I m.), Wrocławiu (1981, dz. II m.), Polanicy-Zdroju (1982, memoriał Akiby Rubinsteina, dz. I m. wraz z Lotharem Vogtem), Nowym Sadzie (1982, dz. II m. z Miguelem Quinterosem, za Johnem van der Wielem), Nałęczowie (1984, dz. II m. z Andriejem Sokołowem i Arturem Sygulskim, za Wiktorem Gawrikowem), Nowym Sadzie (1984, dz. II z Andriejem Sokołowem, za Predragiem Nikoliciem), Borze (1985, dz. I m. z Wjaczesławem Ejnhornem), Cannes (1986, dz. II m. wraz z m.in. Wiktorem Korcznojem i Andrásem Adorjánem), Novi Travniku (1987, turniej strefowy, dz. I m. z Draganem Barlovem), Zenicy (1989, I m.), Starym Smokovcu (1991, dz. II m. za Ivanem Sokolovem, wraz z Csabą Horváthem), Wiedniu (1996, memoriał Carla Schlechtera dz. II m. za Iliją Balinowem, wraz z Pavlem Blatnym i Attilą Grószpéterem) oraz w Barze (1997, dz. II wraz z Andriejem Sokołowem, za Ulfem Anderssonem).