Historyczne znaczenie Budowa tej Autostrady oznacza pierwszą pracę drogową Ameryki Południowej i pierwsze trójstronne dzieło między członkami Unii Narodów Południowoamerykańskich. Według byłego kancelarza peruwiańskiego Manuela Rodrígueza Cuadrosa (który pracował nad zarządzaniem na początku budowy, aż do zastąpienia go przez Fernanda Oliverę), jest konkretnym dziełem, które odzwierciedla doskonałe stosunki między Brazylią i Peru. Wspomniał on także, że pomysł ten czekał 30 lat na realizację, której przeszkadzały problemy polityczne Peru.
Odcinki Projekt budowy został podzielony na pięć odcinków: San Juan de Marcona – Urcos, 763 km, Urcos – Inambari, 300 km, Inambari – Iñapari, 403 km, Iñapari – Azángaro, 306 km, Ilo-Juliaca, Matarani-Azángaro, i Puente Gallatini-Humajalso, 814 km.
Dane Autostrada Interoceaniczna osiągnie długość 2 586 km. W jej skład wejdą 22 mosty. Pozwoli uzyskać Brazylii upragniony dostęp do Pacyfiku, za pośrednictwem peruwiańskich portów w Marcona, Matarani i Ilo. Pozwoli uzyskać Peru strategiczny dostęp ekonomiczny do Atlantyku, za pośrednictwem portów brazylijskich w Rio de Janeiro i Santos. Koszt budowy przekracza 1,3 miliarda dolarów amerykańskich, część analityków przewiduje wyższy koszt. Zakończenie prac konstrukcyjnych wyzanczono na 2009 rok.