Jego pretensje odziedziczył jego 4-letni syn, Jan V, w imieniu którego wojnę prowadziła jego matka, Joanna Flandryjska. Kolejne lata to okres drobnych bitew i potyczek, które nie przynosiły trwałego sukcesu żadnej ze stron. W 1347 r. w bitwie pod La Roche-Derrien Karol dostał się do angielskiej niewoli, skąd został wykupiony w 1356 r. za sumę pół miliona ecú. Był więziony w Tower of London. Wolność odzyskał 10 sierpnia 1356 r. Po odzyskaniu wolności kontynuował on wojnę z Janem V.
Do decydującej bitwy doszło 29 września 1364 r. pod Auray. Wspierani przez Anglików stronnicy Jana V odnieśli zwycięstwo. Karol został zabity przez angielskiego żołnierza wbrew przedbitewnym rozkazom, które nakazywały brać wodzów przeciwnika żywcem.
W XIV w. podejmowano próby kanonizacji księcia, czemu sprzeciwił się nowy władca Bretanii Jan V. Ostatecznie Karol de Blois został w 1904 ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa X. Przypisy
Kategoria:Władcy Bretanii Kategoria:Francuscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Tercjarze franciszkańscy (biografie) Kategoria:Urodzeni w 1319 Kategoria:Zmarli w 1364