Podjął także próbę zorganizowania serbskiego muzeum.
Był członkiem wielu akademii oraz towarzystw naukowych, w tym między innymi w Krakowie, Warszawie, Pradze, Zagrzebiu i Sankt Petersburgu.
Z inicjatywy polskiej Akademii Umiejętności podjął badania nad wymarłą społecznością Słowian połabskich – Drzewian. W swoich podróżach po obszarze Łużyc prowadził badania dotyczące języka, folkloru oraz dorobku kulturalnego Serbów. Był autorem wielu prac naukowych, które wywarły duży wpływ na serbską inteligencję. Występował przeciwko germanizacji. Dwukrotnie przenoszony karnie przez władze niemieckie w głąb Niemiec za działalność narodową.
Dzieła Serbsko-němski A Němsko-serbski Přiručny Słownik Wendisch-deutsches 1920, Szczątki języka połabskiego Wendów Luneburskich, [w:] Materiały i prace Komisyi językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, t. I, Kraków 1904, s. 313–569. Historische und vergleichende Laut – und Formenlehre der niedersorbischen (niederlausitzisch – wendischen) Sprache, Lipsk 1891 – praca z zakresu fonetyki i morfologii języka łużyckiego. Słownik dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow, St.