System Yelü w Chinach Chiny zostały podzielone na 10 okręgów administracyjnych. Administracja podatkowa była niezależna od wojskowej. Podstawowym podatkiem był podatek pogłówny (którego nie płaciły jedynie dzieci i starcy), później zmieniony na podatek od domu (a dokładniej od zagrody). Wprowadził także podatek handlowy i gruntowy, oraz monopole w dziedzinie handlu: winem, żelazem, solą i octem. Z podatków zwolnieni byli mnisi wszystkich religii poza tymi uprawiającymi ziemię. System Yelü nie obowiązywał w całych Chinach, gdyż spotkał się on ze znacznym oporem możnowładców mongolskich. Ze spisów ludności wynika, że objął on swoim zasięgiem trochę ponad połowę mieszkańców, podbitych przez Mongołów terytoriów chińskich (na łączną liczbę 1,8 miliona zagród podlegało mu 930 tysięcy). Poza usprawnieniem systemu podatkowego Yelü wspierał także rozwój oświaty chińskiej. Założył dwie szkoły, w Pekinie i Pingyang, oraz w 1236 roku Towarzystwo Historyczne. Wprowadził też egzaminy na urzędników w których mogli brać udział także niewolnicy w przypadku zdania egzaminu automatycznie uzyskiwali wolność (w wyniku pierwszego takiego egzaminu w 1237 roku wyzwolono ok.