Ręczniki w kulturze polskiej mały|Tradycyjne polskie ręczniki ludowe, Kurpie Białe W polskiej kulturze ludowej nazywa się je „ręcznikami ludowymi”, „ręcznikami obrzędowymi” oraz „ręcznikami paradnymi”. Ręczniki ludowe nie były używane do wycierania ani czyszczenia, lecz pełniły przede wszystkim funkcje dekoracyjne i ceremonialne. W zachodniej i centralnej Polsce stanowiły element wystroju wnętrz, a także były wykorzystywane podczas powitania gości chlebem i solą (chleb był na nich niesiony). Zarówno starsze, jak i młodsze kobiety wykonywały haftowane ręczniki, traktując je jako świadectwo swoich umiejętności rękodzielniczych. Dla młodych kobiet stanowiły one ponadto część posagu i wyposażenia gospodarstwa domowego, które zabierały ze sobą po zamążpójściu do nowego domu. Haftowane ręczniki były również wręczane jako prezenty z okazji ważnych wydarzeń rodzinnych, między innymi ślubów. Bogato haftowane ręczniki wieszano lub układano w reprezentacyjnej części domu, zwanej „izbą paradną”, czyli izbą przeznaczoną do przyjmowania gości. Z tego powodu określano je również jako „ręczniki paradne”, na przykład w Opocznie.