Bitwa na równinie Grenelle – bitwa stoczona w roku 52 p.n.e. w pobliżu miasta Lutecja (dziś Paryż), pomiędzy armią rzymską dowodzoną przez legata Tytusa Attiusza Labienusa a powstańczą armią galijską dowodzoną przez Kamulogenusa.
W czasie kiedy Cezar po niepomyślnej kampanii w kraju Arwernów zakończonej porażką pod Gergowią, prowadził działania w kraju Eduów, jego legat Tytus Attius Labienus po otrzymaniu posiłków z Italii, pozostawił część swych sił w Agendicum (dziś Sens), jako straż przy taborach i z czterema legionami (legiony IV, VI, VII, XII) udał się do Lutecji, głównego miasta plemienia Paryzjów (Lutetia Parisiorum, dziś Paryż) położonego na wyspie na rzece Sekwanie. Paryzjowie i ich sąsiedzi stanęli bowiem po stronie Wercyngetoryksa. Rzymianie maszerowali z Agendicum wzdłuż lewego brzegu rzeki Yonne, a następnie lewego brzegu Sekwany w kierunku bagnistej doliny rzeki Essonne, która w odległości ok. 30 km na południe od Lutecji wpada do Sekwany.