W tym samym roku pobił rekord Polski w biegu na 1000 metrów, który przetrwał dwa miesiące.
Rekordy życiowe: Bieg na 800 metrów – 2:03,6 Bieg na 1500 metrów – 4:16,7
Jako narciarz specjalizował się w biegach. Startował na Igrzyskach Olimpijskich w 1928 w St.Moritz w biegu na 50 km, w którym zajął 27. miejsce. Był także wicemistrzem Polski na tym dystansie w 1930.
Startował w barwach klubów lwowskich: Pogoń, Czarni i Karpackie Towarzystwo Narciarzy, a także w AZS Warszawa.
Wziął udział w wojnie obronnej Polski '39 w stopniu porucznika. Został wzięty do niewoli i przebywał w oflagach, m.in. w Gross-Born i Woldenbergu. Uczestniczył w zorganizowanych przez jeńców w Oflagu II C Woldenberg igrzyskach sportowych, które odbyły się pod hasłem Rok Olimpijski 1944; te niezwykłe zawody zostały rozegrane w dniach od 23 lipca do 13 sierpnia 1944 roku. Po powrocie z oflagu osiedlił się na Wybrzeżu. Zatrudniony w wojskowym biurze projektów często jeździł na Ziemie Odzyskane w związku z odbudową zniszczonych obiektów przemysłowych. W 1953 przeprowadził się do Warszawy, zaś w 1959 wyjechał na stałe do Norwegii. Tu przez cały okres pracował w biurze projektowym Kåre Haukås A/S wyspecjalizowanym w urządzeniach sanitarnych, wentylacji i klimatyzacji.