W 1915 roku ożenił się z kijowską lekarką, Ołeną Raskiną. W latach 1912–1917 był wykładowcą Instytutu Politechnicznego w Kijowie. W marcu 1917 wstąpił do partii bolszewickiej a w maju został członkiem Kijowskiego Komitetu SDPRR(b).L. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia rewolucji październikowej, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, s. 460. W lipcu 1920 roku został wyznaczony na dowódcę Czerwonej Ukraińskiej Armii Halickiej, pracował na stanowiskach partyjnych i rządowych Ukraińskiej SRR. Od 8 sierpnia do 28 września 1920 roku przewodniczący Galrewkomu – rządu marionetkowego Galicyjskiej Socjalistycznej Republiki Rad. Kilkakrotnie, w latach 1917–1918, 1922–1923 i 1933–1937 pełnił funkcję ludowego komisarza oświaty USRR. W latach 1925–1927 był sekretarzem KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, w latach 1927–1933 przewodniczącym Centralnej Komisji Kontroli KP(b)U.