Myjak z obu związków dorobił się dwunastki dzieci.
W Lichwinie szybko włączył się do prac społecznych: ożywił zubożałe kółko rolnicze i utworzył przy nim – dzięki pomocy prezesa tarnowskiego oddziału Towarzystwa Szkoły Ludowej – czytelnię TSL, został członkiem Kasy Raiffeisena w nieodległym Tuchowie, a z czasem zainicjował w swej nowej wsi utworzenie samodzielnej parafii oraz budowę kościoła i szkoły. W krzewieniu oświaty w okolicy wspomagali go dwaj mieszkańcy Lichwina: Józef Kita i Jakub Bujak – ojciec prof. Franciszka Bujaka. W tym czasie pod Tarnowem działał też Wincenty Witos – Myjak, porzuciwszy ZSCh, stał się gorącym zwolennikiem tego polityka, który w swych pamiętnikach zaliczył go do grona swych najbardziej oddanych współpracowników.
W 1900 roku Jan Myjak na podstawie dekretu „C.K. Namiestnictwo, dekret 106635 z dn. 22.11.1900 roku” zmienił nazwisko na Myjkowski, idąc w ślady swych braci; podobnie uczyniły jego dzieci urodzone przed 1900 rokiem. Zmarł w Lichwinie 23 lipca 1927 roku i jako jeden z pierwszych został pochowany na założonym wtedy miejscowym cmentarzu.