Otworzono je ponownie po wymuszeniu zgody kościoła na opracowanie własnej liturgii i noszenia przez księży szarych habitów (dla odróżnienia od księży rzymskokatolickich).
Costa zniósł celibat i zezwolił na rozwody, nakazał też księżom mieszkać i pracować pośród ludzi.
Krótko po założeniu kościoła Costa wyświęcił dwóch nowych biskupów: Salomão Barbosa Ferraza (15 sierpnia 1945), i Wenezuelczyka Luisa Fernando Castillo Mendeza (3 maja 1948). Zaczęli oni zakładać komórki kościoła w innych krajach Ameryki Łacińskiej. Biskup Ferraz przeszedł w 1958 do Kościoła rzymskokatolickiego. Wielu innych biskupów także powróciło do Kościoła Rzymskiego, kilku z nich objęło urzędy biskupów pomocniczych (m.in. w Madrycie).
Costa zmarł w 1961 roku. Przywództwo nad kościołem objął po nim wyświęcony przez niego Luis Fernando Castillo Mendez. W 1988 Mendez przyjął tytuł patriarchy.
Zwierzchnicy Brazylijskiego Katolickiego Kościoła Apostolskiego 1945–1961 – Carlos Duarte Costa 1961–2009 – Luis Fernando Castillo Mendez od 2009 – Josivaldo Pereira de Oliveira
Przypisy
Kategoria:Niezależne Kościoły katolickie Kategoria:Teologia wyzwolenia