Niedługo później Jaromir II wmieszał się w konflikt między duńską koroną a arcybiskupami Jakobem Erlandsenem z Lund i Pederem Bangiem z Roskilde opowiadając się po stronie kościelnej. Do Schaprode na Rugii przybył wygnany z Danii Peder Bang. W kwietniu siły rugijskie wylądowały na Zelandii i w maju obległy Kopenhagę. Najeźdźcy dopuszczali się wielu gwałtów. W maju 1259 w Ribe zmarł król Danii Krzysztof I. Jego żona Małgorzata zmobilizowała oddziały chłopów z Zelandii, które poniosły klęskę pod Næstved. Po spustoszeniu Zelandii, Skanii i Lolandii Jaromir II wylądował na wyspie Bornholm i zniszczył królewską twierdzę Lilleborg. W 1260 r. na Bornholmie lub w Skanii został zasztyletowany przez mszczącą się kobietę.
thumb|200px|Jarmers Tårn w Kopenhadze O walkach z udziałem Jaromira II w Kopenhadze przypomina dziś Jarmers Plads (Plac Jaromira) i Jarmers Tårn (Wieża Jaromira).
Rodzina Jaromir II ożenił się ok. 1240 z Eufemią (ur. przed 1225, zm. 29 kwietnia 1270), córką księcia gdańskiego Świętopełka II Wielkiego. Z tego małżeństwa pochodziło troje dzieci: