Łucja Henryka Charewiczowa z domu Strzelecka, ps. „Cezaryna Mikułowska” (ur. 12 sierpnia 1897 w Cieszanowie, zm. 17 grudnia 1943 w Auschwitz-Birkenau) – polska historyczka związana ze Lwowem, działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się 12 sierpnia 1897 w Cieszanowie jako Łucja Strzelecka. Była córką Jana (sekretarz Rady Powiatowej w Cieszanowie) i Cezaryny z domu Mikułowskiej, siostrą Bolesława (lekarz powiatowy weterynarii, ojciec Andrzeja) i Jadwigi Szajowskiej (1907-1985, nauczycielka, poetka).
Studiowała na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie u boku prof. Jana Ptaśnika (kierownik Katedry Historii Średniowiecznej Powszechnej). Uzyskała stopień doktora, w 1937 została zatwierdzona jej habilitacja przez ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego Wojciecha Świętosławskiego i została wtedy docentką historii miast i ich kultury na Wydziale Humanistycznym UJK. Pracowała jako starsza asystentka wolontariuszka w Zakładzie Historii Powszechnej Średniowiecznej na Wydziale Humanistycznym UJK. Od 1931 pełniła stanowisko kustoszki Muzeum Historycznego Miasta Lwowa. W ramach kursu historycznego prof. Stanisława Zakrzewskiego prowadziła wykład pt.