Obecnie z dawnego wnętrza pozostały resztki oryginalnej boazerii, portale, stropy z profilowanych modrzewiowych belek oraz oryginalne podłogi i stolarka okienna. Pomimo grabieży w czasie II wojny światowej zachowana struktura wnętrza zamku jest niepowtarzalna. Zamek nie nosi śladów pożaru, co jest unikatowe, bowiem można przypuszczać, że od początku swego istnienia nigdy nie uległ zniszczeniu czy zrujnowaniu. Zawsze miał właścicieli i dobry dach, który uchronił XVII wieczne podłogi i stropy przed zniszczeniem.
Właściciele zamku Grodzieccy herbu Radwan XV-1649 1444 – Pełka i Seyma vel Zima – rycerze z Grodźca 1452 – Czema – rycerz z Grodźca 1453 – Waniek 1454 – Krzysztof – właściciel majątku grodzieckiego 1460 – Mikołaj Czema vel Niklas 1475 – Jirzik Zema 1480 – Mikołaj 1516 – Maciej vel Matiej – (zm. przed 1560) starosta cieszyński w latach 1516–1518, 1524-1526. Jego żoną był Helena (Alena) ze Starowiejskich ze Starej Wsi. Małżeństwu temu urodziło się trzech synów: Wacław (proboszcz brneński, autor mapy Polski z 1558, zmarł w 1591), (proboszcz brneński i biskup ołomuniecki w latach 1572–1574, zmarł w 1574) i Henryk (także znany jako Jindrzich lub Ondrzej) 1567 – Henryk (zm. 1587) – syn Macieja. Poślubił Zofię Marklowską z Żebraczy.