We współpracy z innym Niemcem, szefem sztabu Burkhardem Christophem Münnichem, oraz marszałkiem Lacy wygrał dla Rosji 2 wojny: polską sukcesyjną (1733–1735) i wojnę przeciwko Turkom (1736–1739), czym otworzył dostęp Rosji do Morza Czarnego.

Gdy w latach 1740–1741 panował car-dziecko Iwan VI Romanow, regencję sprawowała jego matka Anna Leopoldowna, wtedy Ostermann jako Grossadmiral osiągnął szczyt swych możliwości i wpływów. Poseł francuski, Jacques-Joachim Trotti, markiz de La Chétardie, stwierdzał, że tak naprawdę Ostermann jest carem. Prowadził politykę bardzo proaustriacką, co nie podobało się Chétardiemu. Francuzi próbowali osłabić pozycję Ostermanna, gdy ta próba się nie powiodła, skłonili do interwencji Szwedów, którzy wypowiedzieli Rosji wojnę w sierpniu 1741 roku. Marszałek Piotr Lacy pokonał jednak Szwedów w pod wodzą generała Wrangla, niedaleko granicznej twierdzy Villmanstrand zdobytej szturmem.