Na wieńczącym ołtarz owalu znajduje się obraz przedstawiający św. Józefa z Dzieciątkiem, a obok obrazu są umieszczone dwie figury świętych, z czego jedna przedstawia św. AntoniegoTadeusz Chrzanowski, Marian Kornecki [red.], Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, tom VII - województwo opolskie, zeszyt 13 – powiat raciborski, Warszawa 1967, s. 45. Cały ołtarz oplata girlandowy, bogato zdobiony wieniec, który wyrasta jak drzewo Jessego z podstawy ołtarza. Natomiast w wieńcu po każdej stronie znajduje się po osiem rzeźb posiadających identyfikujące je inskrypcje, które przedstawiają antenatów Najświętszej Maryi Panny. Zwieńczeniem całego ołtarza jest postać Matki Boskiej, która stoi na półksiężycu.
Pozostałe ołtarze pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku, mają formę barokową i prezentują mniejszą wartość artystyczną.
Pierwotny ołtarz główny poświęcony św. Jakubowi, który jest patronem kościoła, spłonął w 1945 roku. Obecny ołtarz ma formę pseudogotycką.
Przypisy