W 1739 zawarto sojusz ze Szwecją.
Lata 1740–1750 By zrównoważyć przemożne wpływy Rosji Schulin sterował nawą państwa w stronę zbliżenia z Francją, z którą podpisał w 1742 traktat sojuszniczy (15 marca), a zaraz potem (23 sierpnia 1742) traktat handlowy. Utrzymywał też poprawne stosunki ze Szwecją, sugerując, że odtworzenie związku jakim była niegdyś pomiędzy obu krajami unia kalmarska nie byłoby takie trudne. Utrzymał jednak Danię z dala od Szwedzkiej katastrofy, jaką była wojna szwedzko-rosyjska (1741 – 4 września 1742). Schulin marzył o tym by Adolf Fryderyk władca Holsztynu przejął władzę po bezdzietnym królu szwedzkim Fryderyku I (przejął tron w 1751).
Powiązania dynastyczne Holsztynu z Danią pozwalały mieć nadzieję, że po śmierci Adolfa Holsztyńskiego unia zostanie przywrócona. Schulin współdziałał tu z Rosją i jej kanclerzem Bestużewem, który wspierał Holsztyn, od czasu ślubu następczyni (przyszła Katarzyna Wielka) tronu rosyjskiego z Ulrykiem Piotrem Holsztyńskim (przyszły Car Piotr III Romanow). Dnia 10 lipca 1746 zawarł odpowiedni traktat z Rosją, która gwarantowała (w roku 1762 nie dotrzyma), że Ulryk Piotr nie będzie rościł sobie pretensji do tronu Danii. 9 kwietnia 1746 zawarł układ o subsydia z Francją.