Od 2000 rola stronnictwa zaczęła ulegać stopniowej marginalizacji. Przystąpienie do koalicji Za Jedyną Ukrainę przyniosło w wyborach w 2002 około 20 mandatów. W wyborach prezydenckich w 2004 ugrupowanie wsparło Wiktora Janukowycza. Sprzeciwiła się temu część działaczy (z posłem Serhijem Szewczukiem na czele) opowiadających się za Wiktorem Juszczenką (także byłym działaczu NDP). Partia uległa całkowitemu rozpadowi, tracąc większość deputowanych.
W 2006 na czele ugrupowania stanęła posłanka Ludmyła Suprun. Zainicjowany przez nią komitet wyborczy Blok NDP (powstały przy wsparciu kilku kanapowych ugrupowań) uzyskał w wyborach parlamentarnych zaledwie 0,49% głosów. Rok później NDP w ramach nowej koalicji (również z niewielkimi partiami) ponownie nie przekroczyła wyborczego progu.
Do Partii Ludowo-Demokratycznej w różnych okresach należał szereg ukraińskich polityków, m.in. Wałerij Pustowojtenko, Anatolij Kinach, Wiktor Juszczenko, Roman Bezsmertny, Mykoła Martynenko, Iwan Pluszcz, Mychajło Syrota czy Anatolij Tołstouchow.
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania na Ukrainie