Składają się na niego cztery elementy określające treść tej instytucji: określenie sposobu dowodzenia – kto ma obowiązek albo możliwość podjęcia aktywności, interes – kto ma obowiązek wykazania prawdziwości dowodu w korzystnym rozstrzygnięciu o prawdziwości tezy, rygor/brak rygoru – kto ma obowiązek wykazania prawdziwości dowodu w razie nieskuteczności dowodzenia tezy, odczuwalna niekorzyść – kto ma obowiązek wykazania prawdziwości dowodu w razie nieudowodnienia tezy. Rozróżnienie na ujecie formalne i materialne ciężaru dowodu powinno opierać się na podziale wewnętrznym procesowych aspektów onus probandi, wyróżniających ciężar dowodu w znaczeniu materialnym odnoszącym się do norm prawa karnego materialnego i znaczeniu formalnym odnoszącym się do norm procesowych.
Niemcy Niemiecki proces karny jest wzorowany na inkwizycyjnych założeniach i podporządkowany zasadzie śledczej. Zasada śledcza nie została zawarta w niemieckiej ustawie procesowej. Jedynie w stadium jurysdykcyjnym przybiera postać obowiązku sądy wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (Aufklärungspflicht). Zręby procesu karnego powstały na gruncie koncepcji procesu cywilnego, które przystosowano do dowodzenia w postępowaniu karnym.