W polskim prawie prywatnym obowiązuje zasada, zgodnie z którą – ilekroć przepisy tego prawa nie stanowią inaczej – ciężar dowodu danego faktu spoczywa na tym, kto się na ten fakt powołuje (chce wywodzić z niego [korzystne dla siebie] skutki prawne)M. Koszowski, Dwadzieścia osiem wykładów ze wstępu do prawoznawstwa, Warszawa 2019, s. 240..
Istnieją jednak różne domniemania (łac. praesumptiones), które: bądź odwracają ciężar dowodu – jak np. domniemanie dobrej wiary, domniemanie winy przy niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu zobowiązania umownego, domniemanie bezprawności cudzego działania, jakie zagraża czyjemuś dobru osobistemu, czy domniemanie spełnienia wcześniej wymagalnych świadczeń okresowych w razie wystawienia pokwitowania spełnienia jakiegoś później wymagalnego od nich świadczenia okresowego bądź powodują, że udowodnienie jednego faktu przesądza o uznaniu innego faktu za udowodniony bez przeprowadzania jego dowoduM. Koszowski, Dwadzieścia osiem wykładów ze wstępu do prawoznawstwa, Warszawa 2019, s. 240-241..
Ciężar dowodu w prawie administracyjnym i podatkowym