Prawda absolutna (skt. paramārtha [satya] परमार्थ; pali paramattha; chiń. zhendi (真谛); kor. chŏngje; jap. shintai; wiet. chân dê. Chiń. diyi; kor. cheil; jap. teitsu; wiet. dê nhât. Chiń. shengyidi; kor. sŭngŭije; jap. shōgitei; wiet. thăng dê. Chiń. zhensu; kor. chǒngsok; jap. shinzoku) – jeden z dwu rodzajów prawd w buddyzmie.
Jest to prawda ostateczna, absolutna, noumenalna przeciwstawiona konwencjonalnej, względnej prawdzie świata fenomenalnego. Chociaż problemem dwóch prawd zajmowały się już wczesne szkoły buddyjskie, to temat ten kontynuowały takie późniejsze tradycje buddyjskie jak np. madhjamika i chińska szkoła tiantai.
Doktryna dwu prawd została już dobrze rozwinięta w takich tekstach jak "Aṭasāhasrika" i innych częściach Pradżniaparamity, w Saddharma Pundarīka sūtra, Samādhirāja sūtra itp.
W swoim słynnym dziele Mādhyamika Kārikā Nagardżuna napisał Ci, którzy nie są świadomi różnicy między tymi dwoma prawdami, nie są zdolni do uchwycenia głębokiego znaczenia nauk BuddyNagardżuna. Mādhjamika Kārika. Red. L. de la V. Poussin. XXIV, 9.