Długoletni pracownik naukowy Instytutu Badań Edukacyjnych w Warszawie, wicedyrektor placówki w latach 1990–1991 oraz członek Rady Naukowej.

W czasach stanu wojennego (od lutego 1982) współpracował przy wydawaniu podziemnego pisma oświatowego "Tu Teraz” (pisał pod pseudonimami „Bartosz Pieczyski", „Sara Wołkowyska", „LODA U-KOS", „Redaktor naczelny"), a w 1985 założył czasopismo „Edukacja i Dialog”, które ukazuje się do dziś. Podczas obrad Okrągłego Stołu był ekspertem strony społecznej przy podstoliku ds. młodzieży. Po wyborach w czerwcu 1989 był też redaktorem naczelnym czasopisma "Nowa Szkoła” (do grudnia 2000).

Miesięcznik „Edukacja i Dialog”, którego był redaktorem naczelnym do czerwca 2007, wymyślił w czasie stanu wojennego, kiedy próbował zjednoczyć rozbite środowisko nauczycielskie wokół idei nowatorstwa pedagogicznego w praktycznym zastosowaniu. Był entuzjastą samorządu uczniowskiego oraz demokracji szkolnej, pedagogiem nie tylko z krwi, ale również z tzw. kośćcem. Po przełomie w 1989 oddał czasopismo pod skrzydła Społecznego Towarzystwa Oświatowego, z którym współpracował od początku istnienia tej organizacji jako doradca ds. dydaktyki.