Uczestniczył w insurekcji kościuszkowskiej. Oddelegowany został do Sądu Kryminalnego Krakowskiego jako jeden z siedmiu sędziów. Po upadku powstania powrócił do obowiązków profesorskich na uczelni. w 1801 był jednym założycieli i członkiem rzeczywistym warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1803 władze austriackie germanizujące uczelnię usunęły go ze stanowiska wyjechał na Wołyń, a w 1805 został profesorem chemii i historii naturalnej w Liceum Krzemienieckim. Zmarł w Krzemieńcu w sierpniu 1807. W farze krzemienieckiej uchwalono wznieść dla niego pomnik, nie wiadomo jednak, czy zamiar zrealizowano.
Przypisy
Bibliografia Maria Czeppe, Helena Wereszycka Franciszek Scheidt (1759-1807) [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXXV wyd. 1994.
Linki zewnętrzne Franciszek Scheidt, O elektryczności uważanej... Michał Bergonzoni, Rzecz czytana o Franciszku Scheidt...
Kategoria:Polscy fizycy XVIII wieku Kategoria:Polscy fizycy XIX wieku Kategoria:Fizycy I Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Koronnej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie Kategoria:Członkowie władz sądowniczych powstania kościuszkowskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1759 Kategoria:Zmarli w 1807