Każda wartość piksela sąsiadującego jest odpowiednio ważona (zgodnie z wartością w masce filtru) i wpływa na końcową wartość piksela obrazu po filtracji zgodnie ze wzorem:
gdzie: – wartość piksela po filtracji, – kolejna wartość piksela obrazu oryginalnego, – kolejna wartość wagi filtru, – suma wartości wag filtru lub 1, gdy suma wynosi 0.
Współczynnik odróżnia filtrację od „zwykłego” splotu. Jego funkcją jest utrzymanie wyjściowej skali wartości pikseli zgodnej ze skalą wejściową. Gdyby nie jego użycie obraz mógłby ulec, przy pewnych filtrach, znacznemu rozjaśnieniu lub pociemnieniu.
Rodzaje filtrów Efekt filtracji zależy od rodzaju filtru, który zostanie do tego celu wykorzystany oraz od jego wielkości (tzw. rząd macierzy filtru). Ze względu na odmienne działanie różnych masek filtrów wyróżnia się:
Filtry dolnoprzepustowe Działanie tego typu filtrów opiera się na usuwaniu elementów obrazu o wysokiej częstotliwości (szczegółów, np. dużych różnic w kolorach pomiędzy sąsiadującymi pikselami) i przepuszczaniu elementów o niskiej częstotliwości (ogólnych kształtów, bez szczegółów). Ponieważ większość szumów występujących w obrazach zawiera się w wysokich częstotliwościach, filtry te przeważnie wykorzystuje się właśnie do eliminacji zakłóceń.