Emigracja i kolaboracja z III Rzeszą (1920–1945) Po inkorporacji Armenii do Rosji sowieckiej na początku grudnia 1920, wyemigrował do Persji, a następnie Republiki Weimarskiej. Podczas II wojny światowej podjął kolaborację z Niemcami w nadziei wyzwolenia Armenii spod sowieckiej władzy i stworzenia niezależnego państwa. W 1941 został dowódcą 812 Armeńskiego Batalionu Wehrmachtu. Po kapitulacji Niemiec z 8 na 9 maja 1945, dostał się w Heidelbergu do niewoli amerykańskiej, ale wkrótce został zwolniony.
Emigracja (1945–1956) Zamieszkał w Libanie wśród tamtejszej dużej diaspory ormiańskiej. Zmarł 8 marca 1956 podczas leczenia w szpitalu w Bostonie. Po odzyskaniu niepodległości przez Armenię jego prochy zostały w 2001 sprowadzone do ojczyzny i uroczyście pochowane.
Upamiętnienie Na jego cześć ustanowiono w Armenii Narodowy Instytut Studiów Strategicznych im. Drastamata Kanajana oraz odznaczenie wojskowe.
Galeria
Linki zewnętrzne Biografia Drastamata Kanajana (ang.)
Kategoria:Ormiańscy wojskowi Kategoria:Ormiańscy politycy Kategoria:Ormiańscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1956