W czasie oblężenia stolicy zorganizował szpitalik dla ludności. Podczas okupacji działał w konspiracji, pracował w Departamencie Informacji i Propagandy Delegatury Rządu na Kraj pod pseudonimami „Wilczopolski" (od nazwiska babki) oraz „Boleszczyc” i z jej ramienia uczestniczył w powstaniu warszawskim (Rejonowa Delegatura Rządu IV Śródmieście Południe), podczas którego był ranny w nogę. Po wojnie pracował jako adwokat, ale szykanowany przez władze opuścił adwokaturę i został radcą prawnym.
Z żoną Zofią (ślub w 1928) miał trojaczki urodzone w 1930: Teresę, Adama i Tomasza.
Został pochowany na warszawskich Powązkach (kwatera 261-6-18/19).
Przypisy
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy Związku Ludowo-Narodowego Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy radcy prawni Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Ludzie urodzeni w Żytomierzu Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kaniowem (1918) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Żołnierze II Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918