Ludwik Heimb (ur. ok. 1698L. Miękina, Znów minie wiek..., s. 24. lub ok. 1700J. Golec, S. Bojda, Słownik..., t. 1, s. 121, zm. 1765 w Pruchnej) – polski ksiądz katolicki, poeta i tłumacz.
Życiorys Data urodzenia nie jest znana. Sądzi się, że przyszedł na świat na przełomie XVII i XVIII wiekuwedług innych źródeł Heimb mógł się narodzić nawet po roku 1700 – . W latach 1717–1721 uczył się w gimnazjum w Cieszynie, gdzie ukończył 4 klasy. Następnie studiował, prawdopodobnie w Ołomuńcu, filozofię i teologię. Później został księdzem katolickim i podjął działalność duszpasterską. Był także nauczycielem domowym w Cieszynie u rodziny miejscowego burmistrza Leopolda Polzera - uczył ich córkę Joannę Alokzję. Przez jakiś czas mieszkał w Skoczowie, gdzie był wikarym i proboszczem. Później był proboszczem w Grodźcu, a począwszy od 1761 roku w Pruchnej, gdzie zmarł 4 lata później (1765).
Twórczość Już w szkole tworzył wesołe wierszyki i piosenki. Z jego twórczości zachowały się dwa teksty poetyckie: Pochwała Łysej Góry i Gloria Quadorum oraz wiersz gratulacyjny, dedykowany jednemu z przyjaciół.