W 1908 przeniósł się do Warszawy i został kierownikiem firmy farmaceutycznej „Karpiński”. Od 1915 wykładał propedeutykę farmaceutyczną na Uniwersytecie Warszawskim.

Był pracownikiem Rady Lekarskiej Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 222..

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu nauki i pracy obywatelskiej”•.

W latach 1922–1931 i 1945–1946 był profesorem farmacji stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego, w tym wykładowcą Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W maju 1925 zorganizował Komitet Budowy Gmachu dla Wydziału Farmaceutycznego UW.

W czasie niemieckiej okupacji Warszawy współorganizował i prowadził tajne studia farmaceutyczne. Konspiracyjne dyplomy magistrów farmacji miały formę listu prywatnego, pisanego przez Koskowskiego do absolwenta o bezprzedmiotowej treści, lecz rozpoczynającego się słowami: Szanowny Panie Magistrze; Szanowna Pani Magister, a podpisywane były pseudonimem „Kazimierz Broniowski”.