Emmanuel de Grouchy (wym. []; ur. 23 października 1766 w Paryżu, zm. 29 marca 1847 w Saint-Étienne) – francuski generał, marszałek Francji i par Francji; ostatni z marszałków Napoleona Bonapartego.
Początki kariery 31 marca 1780 wstąpił do szkoły artyleryjskiej w Strasburgu i służył w pułkach kawalerii, dragonów i huzarów. 7 września 1792 został generałem. Najczęściej obejmował dowództwa nad kawalerią. Uczestnik bitew okresu wojen napoloeńskich.
Kampania 1815 r. W 1815 został mianowany przez Napoleona Marszałkiem Francji, podczas przygotowywania nowej kampanii przez Cesarza. Dowodził prawym skrzydłem odbudowanej Wielkiej Armii. Po udziale w zwycięskiej dla Francuzów bitwie pod Ligny, powierzono mu cztery korpusy (2 jazdy i 2 piechoty) z zadaniem ścigania pobitych Prusaków. Dowodząc prawie 35-tysięczną armią skierował podległe oddziały w kierunku Brukseli, jednak zaniedbał wysyłania licznych patroli, przez co nie mógł wiedzieć, iż oddziały wroga zostały w ciągu nocy z 17/18 czerwca zreorganizowane i podążają do Waterloo, aby połączyć się z Anglikami Wellingtona. Dowódca wojsk pruskich, feldmarszałek Blücher, postanowił zmylić Grouchy’ego stawiając 20-tysięczny korpus pod gen. Thielmannem na wschód od toczącej się bitwy.