Rodzina Płacheckich Rodzina o nazwisku pochodzącym od gniazdowej wsi Płachty. Pierwsza wzmianka w 1570 (Paweł i Tomasz Płachecki herbu Jastrząb w Płachtach i Marcin Płachecki w Nowym Wiecu). Kolejne wzmianki z lat 1648 (Wojciech Płachecki w Czerniewie), 1682 (Grzegorz Płachecki w Płachtach), 1697 (Piotr Płachecki, poseł na sejm elekcyjny), 1717 (Grzegorz Płachecki w Płachtach), 1733 (Jan i Melchior Płacheccy, posłowie), 1764 (Jan i Józef, Józef, Karol, Roch i Wawrzyniec, posłowie). Płacheccy pełnili pomniejsze urzędy na Pomorzu. Roch Płachecki był wiceregentem grodzkim pomorskim (1764-65) i regentem grodzkim pomorskim (1766-1778), Władysław Płachecki, łowczy malborski (1754), Michał Płachecki, chorąży wendeński (1761-64). W roku 1772 hołd królowi pruskiemu składali: Władysław, Jan, Roch i Piotr Płacheccy. Synowie Tyburcego Płacheckiego kształcili się w szkołach wojskowych: Fabian w Berlinie, Józef w Chełmnie (szkoły pruskie), zaś Władysław został oficerem polskim, walczył w kampaniach Napoleona. Jego syn, Ferdynand, został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim z herbem Haubicki.
Linki zewnętrzne
Bibliografia
Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie