Społeczność Chrześcijańska – protestanckie towarzystwo religijne o charakterze pietystycznym powstałe w początkach XX wieku na Śląsku Cieszyńskim.
Historia W 1904 w ramach Kościoła luterańskiego powstała na Śląsku Cieszyńskim „Społeczność Chrześcijańska”. Jej duchowym opiekunem był ks. Karol Kulisz. 8 lutego 1906 dokonano wyboru Zarządu Społeczności, oraz jej przewodniczącego – Franciszek Tyrlik. Program Społeczności Chrześcijańskiej zakładał pozostanie w macierzystym Kościele i dążenie do jego odrodzenia religijnego.
thumb|left|250px|Orkiestra dęta Społeczności Chrześcijańskiej w Oldrzychowicach W 1906 Społeczność wydała własny kancjonał pt. Harfa syońska. Śpiewnik dla użytku misyi wewnętrznej, później wielokrotnie wznawiany. Po wyłączeniu kilku osób ze Społeczności Chrześcijańskiej powstała odrębna grupa nazwana Związkiem dla Stanowczych Chrześcijan.
W czasie II wojny światowej działalność towarzystw religijnych została zawieszona, a więc także Społeczności Chrześcijańskiej jak i Związku Stanowczych Chrześcijan. Po II wojnie światowej rozpoczęły się dążenia do zjednoczenia Społeczności Chrześcijan ze Związkiem Stanowczych Chrześcijan oraz z kierownictwem Kościoła.