mały|24 tirthanakarów, miniatura z XIX wieku Wyznawcy dżinizmu czczą 24 ubóstwianych Tirthanakara (Tirthakara, rzadziej Tirthankara, niegdyś spolszczanych jako tirthankarów, sanskr. „budowniczych mostów” – prowadzących do nirwany) – nauczycieli głoszących zasady ich religii. W sztuce indyjskiej wyobrażani są jako: – mężczyźni siedzący w pozie medytacyjnej (ręce złożone na nogach, dłonie zwrócone do góry) – stojący z opuszczonymi rękami – najczęściej całkowicie nadzy. Mają na piersiach znak śriwatsa, parasol nad głowami, z tyłu drzewo oświecenia i nimb wokół głowy. Rozróżnić ich można jedynie po symbolicznych atrybutach lub otaczających postaciach.
23 uważa się za mitycznych: 1. Adinatha (Riszabhadewa) – przedstawiany w kolorze żółtym, symbolizuje go byk, 2. Adżinatha – złoty, słoń, 3. Sambhawanatha – koń, 4. Abhinandana – złoty, małpa, 5. Sumatinatha – złoty lub żółty, ptak lub koło, 6. Padmaprabha – czerwony kwiat lotosu, 7. Suparswanatha – zielony, swastyka lub siedmiogłowa kobra, 8. Czandraprabha – biały, sierp księżyca, 9. Puszpadanta (Suwidhana) – biały, krokodyl lub krab, 10. Sithalanatha – żółty lub złoty, swastyka lub liść drzewa pippal, 11. Śrejamśanatha – żółty lub złoty, orzeł, daniel lub nosorożec, 12. Wasupudżja – czerwony, bawół indyjski, 13. Wimalanatha -złoty lub żółty, dzik, 14.