Aleksandr Pietrowicz Tormasow (ros. Александр Петрович Тормасов; ur. 22 sierpnia 1752, zm. 25 listopada 1819) – generał kawalerii armii rosyjskiej, hrabia.
Życiorys W wieku 10 lat został paziem i do 1773 r. przebywał na dworze cara Piotra III. Swą karierę wojskowa rozpoczął jako porucznik w pułku piechoty w Wiatce (102 Wiacki Pułk Piechoty). W 1774 r. awansowany na majora, a w 1777 podpułkownika z przydziałem dowódcy świeżo sformowanego batalionu jegrów fińskich. W 1784 r. mianowany pułkownikiem i dowódcą aleksandryjskiego pułku lekkokonnego. W 1788 brał udział w szturmie Oczakowa. W 1791 r. awansowany do stopnia generała majora. Powierzono mu wówczas dowództwo brygady. Pod Izmaiłem walczył pod dowództwem Kutuzowa. Za udział w tej wojnie odznaczony został Orderem Św. Jerzego trzeciej klasy.
W 1793 król Stanisław August Poniatowski nadał mu Order Orła Białego, w tym też roku został kawalerem Orderu Świętego StanisławaKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 271..
Następnie wziął udział w tłumieniu insurekcji kościuszkowskiej. Mimo porażki pod Racławicami Suworow powierzył mu dowództwo jednej z kolumn szturmujących Pragę. Pod Maciejowicami dowodził lewym skrzydłem wojsk rosyjskich. Po zakończeniu powstania Katarzyna II nagrodziła Tormasowa Orderem św. Włodzimierza II klasy.